Mais uma noite sem sono na inquietude do meu ser, estrada insólita que persegue os sonhos os sonos os perigos de se viver. Que a realidade se realize neste sonho insano, querendo, desquerendo, quebrando colando palpitando aquietando. Realize as certezas e incertezas deste ser vivente que carente espera fagulhas de querença na descrença destas horas. Que o alento que se segue na penumbra desta noite faça dos meus pesadelos os mais lindos sonhos. Que as fagulhas que me cercam tornem-se fogo que abrase minh'alma acabrunhada desconsolada gelada na busca de tanto querer. Olhai nos meus olhos o doce ardido da alma perdida que caminha sem rumo. Nas loucuras da vida minh'alma esquecida procura por paz.